پیاده‌سازی هوش مصنوعی در حسگرهای فشار و دما

چگونه یک حسگر دیجیتال فشار و دما از یک کانال هوش مصنوعی توکار برای تشخیص ناهنجاری، زنجیره‌های کنترل و مزایای کلیدی بهره می‌برد.

شرح کلی

حسگر دیجیتال فشار و دما یک فرستندهٔ اصلی فشار و یک فرستندهٔ اصلی دما را در یک محفظهٔ واحد ترکیب می‌کند.

کانال تحلیل هوشمند بر یک ماژول سخت‌افزاری-نرم‌افزاری هوش مصنوعی که در حسگر ادغام شده است تکیه دارد. این ماژول کنترل تحلیلی بر چگونگی تغییر کمیت‌های فیزیکی فشار و دما در طول زمان را فراهم می‌کند.

با استفاده از این کانال، حسگر می‌تواند بر روی فرایندهای مشخصی که مقادیر اندازه‌گیری‌شده در طول زمان از آن‌ها پیروی می‌کنند آموزش ببیند. هنگامی که مقادیر اندازه‌گیری‌شده به‌شدت از مدل رفتاری آموزش‌دیدهٔ پیشین منحرف شوند، حسگر یک رویداد سخت‌افزاری (وقفه) را از طریق کانال تحلیل صادر می‌کند و یک دنبالهٔ json تولید می‌کند که چگونگی انحراف مقادیر اندازه‌گیری‌شده در طول زمان را توصیف می‌کند — همان چیزی که «ردِ گرمایی» (heat trace) یا «شکاف» (gap) نامیده می‌شود. این امر به سامانهٔ سطح بالا اجازه می‌دهد فوراً («در لحظه») مطابق با الگوریتم پیکربندی‌شده عمل کند.

زنجیره‌های کنترل

این حسگر امکان کنار گذاشتن زنجیرهٔ کنترل کلاسیک و به‌جای آن استفاده از کنترل مستقیم یا غیرمستقیم فرایند با ارسال موازی رویدادها به سرور را فراهم می‌کند.

زنجیرهٔ فرماندهی کلاسیک.
زنجیرهٔ فرماندهی کلاسیک.
زنجیرهٔ کنترل با ارسال موازی رویدادها به سرور.
زنجیرهٔ کنترل با ارسال موازی رویدادها به سرور.

کنترل مستقیم برخی از دستگاه‌های عملگر نیز ممکن است:

کنترل مستقیم.
کنترل مستقیم.

هر دو کانال حسگر هوشمند فشار و دما به‌صورت مستقل و موازی کار می‌کنند. این موضوع امکان استفاده از حسگر را هم در سامانه‌های کلاسیک پایش و کنترل و هم در سامانه‌های هوشمند خودآموز فراهم می‌سازد.

هنگام کار به‌عنوان بخشی از سامانه‌های تله‌متری، کانال دیجیتال حسگر اجازه می‌دهد که حسگر از راه دور برای شناسایی ناهنجاری‌ها در فرایند فناورانه آموزش ببیند. همچنین از همانندسازی سریع الگوریتم هوش مصنوعی یک حسگر پشتیبانی می‌کند و مقیاس‌پذیری سریع را در سراسر فرایندهای از نظر فناورانه یکسان امکان‌پذیر می‌سازد.

تفاوت کلیدی میان سامانه‌های کنترلی ساخته‌شده بر پایهٔ حسگر هوشمند و سامانه‌های کنترل PID در انعطاف‌پذیری آموزش حسگر برای یک فرایند فناورانهٔ مشخص است که در طول زمان جریان دارد. این امر یک اقدام مستقیم و «در لحظهٔ وقوع» بر روی رویداد را فراهم می‌کند، در حالی که سامانه‌های PID پارامترهای اندازه‌گیری‌شده را به‌صورت تکراری از طریق یک عملگر و با استفاده از بازخورد تنظیم می‌کنند.

مزایای کلیدی

مزایای اصلی حسگرهای هوشمند عبارت‌اند از:

  • سرعت پاسخ‌دهی آنی به تغییرات فرایند در طول زمان، تا ۱ میلی‌ثانیه — تا ۱۰۰۰ برابر سریع‌تر از سامانه‌های موجود.
  • کاهش هزینهٔ کل یک سامانهٔ پایش و کنترل فرایند (تا ۱۰۰ برابر) با حذف کل زنجیرهٔ دستگاه‌های واسط.
  • عدم نیاز به توسعهٔ سازوکارهای پیچیده برای پایش و کنترل.
  • احتمال پایین‌تر خرابی و بهبود چندبرابری قابلیت اطمینان سامانه‌های پایش و کنترل، به لطف کوتاه‌تر بودن زنجیرهٔ دستگاه‌ها.

موضوعات مرتبط

آخرین به‌روزرسانی در

آیا این صفحه مفید بود؟